Bugün Elaattin Elmas Anadolu İmam Hatip Lisesi’ne misafir olduk.
Bugün Elaattin Elmas Anadolu İmam Hatip Lisesi’ne misafir olduk.
— Hamza Aydoğdu (@drhamzaydogdu) September 23, 2026
Daha okulun kapısından girerken bir şey dikkatimizi çekti: Çocukların yüzü gülüyordu.
Koridorda karşılaştığımız öğrencilerin rahatlığı, birbirleriyle konuşmaları, öğretmenlerini gördüklerinde yüzlerine yerleşen… pic.twitter.com/hxVR9zKdk7
Daha okulun kapısından girerken bir şey dikkatimizi çekti: Çocukların yüzü gülüyordu. Koridorda karşılaştığımız öğrencilerin rahatlığı, birbirleriyle konuşmaları, öğretmenlerini gördüklerinde yüzlerine yerleşen tebessüm… Bunların hiçbiri talimatla oluşturulabilecek şeyler değil. Çünkü huzurun taklidi olmuyor. Öğretmenler odasına çıkarken Okul Müdürümüz Yücel Bey, öğretmenlerimizi anlattı. Birlikte yaptıkları sosyal faaliyetlerden, birbirlerine nasıl destek olduklarından, okulda oluşan çalışma ikliminden söz etti. Kullandığı cümlelerle birlikte anlatırken yüzündeki mutluluk kaldı aklımızda. Öğretmenler odasına girince onun anlattıklarının karşılığını gördük. Bir kurumda insanlar birbirine güveniyorsa bunu uzun uzun anlatmaya gerek kalmıyor. Ses tonundan anlaşılıyor. Birbirlerine bakışlarından, küçük bir espriye birlikte gülmelerinden, öğrenciden söz ederken kullandıkları dilden anlaşılıyor. Eğitim dediğimiz olgu biraz da burada başlıyor. Bir çocuk matematiği, tarihi, edebiyatı sınıfta öğrenebilir. Fakat güvenmeyi, paylaşmayı, bir başkasına saygı duymayı çoğu zaman kendisine bunları anlatan yetişkinleri seyrederek öğrenir. Çocuklar nasihatten önce hâlimize bakıyor. Öğretmen birbirine saygı duyuyorsa öğrenci saygıyı görüyor. Öğretmen okuluna severek geliyorsa çocuk aidiyeti öğreniyor. Evde anne ve baba birbirine nasıl davranıyorsa çocuk sevgiyi de öfkeyi de oradan öğreniyor. Bu nedenle değerler eğitimi yalnızca çocuklara yükleyebileceğimiz bir sorumluluk değil. Çocuğa “iyi insan ol” demeden önce, iyiliğin yaşandığı evler ve okullar kurmamız gerekiyor. Bugün Elaattin Elmas Anadolu İmam Hatip Lisesi’nde gördüğümüz tam olarak buydu. İl Millî Eğitim Müdürümüzle birlikte öğretmenlerimizle sohbet ettik, başarı belgelerini takdim ettik. Fakat ziyaret bittiğinde okuldan ayrılmak istemedik. Çünkü insan huzur bulduğu yerde biraz daha kalmak istiyor. Öğretmenler odasındaki samimiyet koridora taşmış. Koridordan sınıfa, kütüphaneye, okulun her yerine sirayet etmiş. En sonunda çocukların yüzüne ulaşmış. Bir okulun başarısını yalnızca sınav sonuçlarıyla ölçersek çok şeyi eksik bırakırız. Çocuk sabah okuluna isteyerek geliyor mu? Öğretmen dersine huzurla giriyor mu? Bir öğrenci derdi olduğunda kapısını çalabileceği bir öğretmeni olduğunu biliyor mu? Bunların cevabı “evet” ise orada eğitim için sağlam bir temel vardır. Bugün son yıllarda bizi en fazla mutlu eden okul ziyaretlerinden birini yaptık. Teşekkürler Elaattin Elmas Anadolu İmam Hatip Lisesinin değerli öğretmenleri ve eğitim çalışanları. Teşekkürler sevgili gençler… Ve bu güzel orkestranın ahengini koruyan Okul Müdürümüz Yücel Bey, size de gönülden teşekkür ediyoruz. Bir okulun duvarlarını beton ve tuğla yapar; onu eğitim yuvası yapan, içindeki insanların birbirine nasıl davrandığıdır. Okulumuzdaki bu güzel iklim daim olsun….