ARAŞTIRMAMIZDAN ÇARPICI SONUÇLAR
Türk Eğitim-Sen Genel Merkezi tarafından “Okullarda Şiddet, Akran Zorbalığı ve Suça Karışan Çocuklar” temasıyla gerçekleştirdiği “Okullarda Şiddet Hakkında Öğretmen Görüşleri” anket çalışmasının raporu için tıklayınız.
Akran zorbalığı yaygın bir sorundur. Akran zorbalığına tanıklık oranı da oldukça yüksektir. Ankete katılan öğretmenlerin %65,2’si okulunda akran zorbalığına tanık olduğunu, %24,2’si kısmen tanık olduğunu ifade etmiştir. Böylece zorbalığa bir biçimde tanık olan öğretmenlerin oranı %89,4’e ulaşmaktadır.
Zorbalık fark edildiğinde katılımcı öğretmenler, en çok sırasıyla %81,8’i “zorbalığa maruz kalan ve zorbalığı uygulayan öğrencilerin rehber öğretmenle görüşmesini sağlarım”, %81,7’si “zorbalığa uğrayan öğrenciyle görüşürüm”, %78’i“zorbalığı uygulayan öğrenciyi uyarırım”, %65’i “aileleri bilgilendiririm cevabı vermiştir.
Zorbalığın en fazla görüldüğü ortam %37,2 ile okul bahçesidir. Bunu %19,5 ile sınıf, %16 ile sosyal medya ve %14,7 ile okul dışındaki ortamlar izlemektedir.
Risk grubundaki öğrencilerin düzenli psikolojik destek almasını isteyenlerin oranı %91,3,
Akran zorbalığını önlemeye yönelik eğitimlerin artırılması gerektiğini düşünenlerin oranı %90,5’tir.
Psikolojik danışman sayısının artırılmasına verilen destek de %80,2’ye ulaşmaktadır.
Şiddet kapsamında önleyici olabileceği düşünülen uygulama ve etkinliklerden spor faaliyetlerinin “etkili” ya da “çok etkili” olduğunu söyleyenlerin oranı %86,0’dır.
Sosyal etkinlikler de %81,4’lük etkili veya çok etkili cevabıyla benzer bir konumdadır.
Sözlü şiddetle sık sık karşılaştığını belirtenlerin oranı %52,7, ara sıra karşılaştığını belirtenlerin oranı %35,9’dur.
Akran zorbalığıyla sık sık karşılaştığını ifade edenlerin oranı %39,7, ara sıra karşılaşanların oranı %41,9’dur.
Fiziksel şiddetle ara sıra karşılaştığını belirtenlerin oranı %48,3, sık sık karşılaştığını belirtenlerin oranı %17,1’dir.
Katılımcıların %63,5’i siber zorbalığın öğrenciler arasında önemli bir sorun olduğunu belirtmektedir. %69,8’i çevrim içi zorbalık ile okul içindeki akran zorbalığı arasında bağlantı bulunduğunu düşünmektedir.
Sosyal medyanın öğrenciler arasındaki çatışmaları artırdığını düşünenlerin oranı %77,7’dir.
Sosyal medyada dışlama ve küçük düşürmenin öğrencilerin psikolojik sağlığını olumsuz etkilediğini düşünenlerin oranı %82,5’dir.
Katılımcıların %44,6’sı okulunda suça karışan çocuk bulunmadığını, %23,9’u ise bulunduğunu bildirmiştir. Başka bir ifadeyle araştırmaya katılan yaklaşık her dört kişiden biri, böyle bir öğrencinin kendi okulunda eğitimine devam ettiğini bilmektedir.
%85,9'u Ebeveyn ilgisizliği ve ebeveynin sanal medya kullanımını yeterince denetlememesinin şiddeti tetiklediği görüşünde
Sosyal medya içeriklerinin çocukları şiddete yönlendirdiği ifadesine “katılıyorum” ya da “kesinlikle katılıyorum” diyenlerin oranı %82,6,
Şiddet içerikli dijital oyunlara aynı yönde yaklaşanların oranı %80,1’dir.
Çeteleşmeyi etkili bulanların oranı %81,9,
Madde kullanımını etkili bulanların oranı %81,1’dir.
