Birçok kişi "Neden her yerde çam var, neden zeytin, ceviz, badem ağacıyla ormanlaştırma yapılmıyor?" diye düşünmüş olabilir.
Peki neden? Gelin, birlikte işin doğrusunu inceleyelim. Gerçek şu ki; ağaçlandırma ezbere değil; toprağın yapısına, iklime, rakıma ve bilime göre yapılır.
Çam türleri (kızılçam, karaçam, sarıçam) coğrafyamızın ana karakteridir ve ormanlarımızın büyük bir kısmında doğal olarak yetişir. Kuraklığa dayanıklıdır.
Zeytin, badem veya ceviz ise birer tarım bitkisidir; düzenli sulama, gübreleme ister ve sık dikilemez.
Ayrıca oksijen üretimi ve erozyonla mücadelede orman ağaçlarının yerini tutamazlar.
Özellikle kızılçam sahaları, yangından sonra kozalaklarından dökülen ve toprakta uyuyan tohumlarıyla kendini yeniden var etme gücüne sahiptir.
Kızılçam, milyonlarca yıllık Akdeniz iklim kuşağındaki yangın ekolojisine doğal olarak uyum sağlamış mucizevi bir türdür.
Bununla birlikte, "Yangına Dirençli Ormanlar Projesi" kapsamında ormanlarımızın yangın direncini artıracak farklı türlerde fidanların dikimi de yapılmaktadır.
Zeytin, badem ve ceviz gibi gelir getirici türler ise orman köylerimizi desteklemek amacıyla özel projeler dahilinde dikilmekte ve teşvik edilmektedir.
Yani mesele sadece fidan dikmek değil; doğanın kendi dengesine, iklimine ve bilimin sesine kulak vermektir.
