Her eğitim öğretim yılı başlamadan önce, Millî Eğitim Bakanlığında Eğitim ve Öğretim Hizmetleri Sınıfı kapsamında bulunan eğitim çalışanlarına öğretim yılına hazırlık ödeneği ödenmektedir.
Türkiye’nin dört bir yanındaki okullar, il ve ilçe millî eğitim müdürlükleri ile Bakanlığın merkez ve taşra teşkilatında; Genel İdare Hizmetleri (GİH), Teknik Hizmetler (THS) ve Yardımcı Hizmetler (YHS) sınıflarında görev yapan yaklaşık 55 bin eğitim çalışanı ise bu ödeneğin kapsamı dışında bırakılmaktadır.
Oysa Bakan Yardımcısından genel müdüre, il millî eğitim müdüründen müfettişe, ilçe millî eğitim müdüründen şube müdürüne, şeften uzmana, memurdan bilgisayar işletmenine, teknisyenden hizmetliye kadar farklı hizmet sınıfı ve unvanlarda görev yapan eğitim çalışanları, eğitim öğretim yılının hazırlanması ve eğitim hizmetlerinin yürütülmesinde görev ve sorumluluk üstlenmektedir.
Eğitim kurumlarının fiziki olarak eğitim öğretime hazırlanması; bakım-onarım, eğitim araç ve gereçlerinin temini, öğrenci ve personel işlemleri, bilişim altyapısı, temizlik, güvenlik, taşıma ve yemek hizmetleri ile idari, teknik ve mali işlemler bu çalışanların emeği ve sorumluluğuyla birlikte yürütülmektedir.
Buna rağmen aynı Bakanlık bünyesinde aynı eğitim hizmetinin yürütülmesinde görev alan çalışanların bir bölümü hazırlık ödeneğinden yararlanırken, yaklaşık 55 bin eğitim çalışanı yalnızca hizmet sınıfı veya kadro unvanı nedeniyle bu ödenekten mahrum kalmaktadır.
SAĞLIK BAKANLIĞINDA BÜTÜNCÜL MODEL
Kamu personel sisteminde farklı bir uygulamanın örneğini Sağlık Bakanlığındaki ek ödeme sistemi oluşturmaktadır.
Sağlık Bakanlığında ek ödeme yalnızca hastanelerde görev yapan hekim ve sağlık personeliyle sınırlandırılmamış; Bakanlığın merkez birimleri, İl Sağlık Müdürlükleri ve bağlı birimlerinde farklı hizmet sınıfı ve unvanlarda görev yapan personel de sistemin kapsamına alınmıştır.
Sağlık hizmeti; idari, teknik ve diğer hizmetleriyle birlikte bir bütün olarak değerlendirilmekte, farklı görev ve unvanlardaki çalışanlar belirlenen esas ve katsayılar çerçevesinde ek ödeme sisteminden yararlanmaktadır.
Sağlık hizmeti bir bütün olarak değerlendirilebiliyorsa, eğitim hizmeti de bir bütün olarak değerlendirilmelidir.
HAZIRLIK ÖDENEĞİNİN DEĞERİ DE AZALDI
Öğretim yılına hazırlık ödeneği 2016 yılında 1.000 TL iken, Eğitim ve Öğretim Hizmetleri Sınıfında 1/4 derecede görev yapan personelin yaklaşık 3.038 TL olan aylığının %33’üne karşılık geliyordu.
2026 yılında ise yaklaşık 8.600 TL olan hazırlık ödeneği, aynı kapsamdaki 1/4 derecedeki personelin yaklaşık 83.254 TL olan aylığının yalnızca %10’u seviyesindedir.
Başka bir ifadeyle hazırlık ödeneği son on yılda bir maaşın yaklaşık üçte biri seviyesinden onda biri seviyesine gerilemiştir.
Dolayısıyla ödeneğin yalnızca kapsamının değil, ekonomik değerinin de yeniden ele alınması gerekmektedir.
KANUN DEĞİŞİKLİĞİ GEREKİYOR
Öğretim yılına hazırlık ödeneğinin hukuki dayanağı 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun Ek 32’nci maddesidir. Mevcut düzenleme ödenekten yararlanabilecek personeli belirli kadro ve görevlerle sınırlandırmaktadır.
Bu nedenle sorunun kalıcı çözümü için Ek 32’nci maddenin kapsamının genişletilmesi gerekmektedir.
TEÇ-SEN olarak temel yaklaşımımız açıktır:
Eğitim öğretim hizmeti bir bütündür ve bu hizmet ortak bir emekle yürütülmektedir.
Çalışanların GİH, THS veya YHS’de bulunmaları ya da yönetici, müfettiş, uzman, şef, memur, teknisyen veya hizmetli unvanında görev yapmaları, eğitim hizmetinin bir parçası oldukları gerçeğini değiştirmemektedir.
TÜM EĞİTİM ÇALIŞANLARINA BİR MAAŞ TUTARINDA HAZIRLIK ÖDENEĞİ İSTİYORUZ
TEÇ-SEN olarak talebimiz; öğretim yılına hazırlık ödeneğinin Millî Eğitim Bakanlığının merkez ve taşra teşkilatında görev yapan tüm hizmet sınıflarındaki eğitim çalışanlarına bir maaş tutarında ödenmesidir.
Bu talebimiz doğrultusunda Türkiye genelinde dilekçe eylemi başlattık.
Dilekçe eylemimizle; hazırlık ödeneğinin kapsamının genişletilmesi, yıllar içerisinde uğradığı ekonomik kaybın giderilmesi ve tüm eğitim çalışanlarına bir maaş tutarında ödenmesi için 657 sayılı Kanunun Ek 32’nci maddesinde gerekli kanuni düzenlemenin yapılmasını talep ediyoruz.
Son söz olarak şunu ifade ediyoruz “Eğitim bir bütündür, bu bütünün içinde emek veren hiçbir eğitim çalışanı yok sayılmamalıdır.”
TEÇ-SEN GENEL BAŞKANI ÜMİT DEMİREL
