2022'de %5+%7 verildi enflasyon %64.27 oldu,
2023'te %8+%6 verildi enflasyon %67.77 oldu,
2024'te %15+%10 verildi enflasyon %44.38 oldu,
2025'te %6+%5 verildi yıl sonu enflasyonu %30.89 oldu.
2026'da %11+%7 verildi yıl sonu enflasyon beklentisi yaklaşık %29! 2027 yılı için %5+%4 artış verilecek, enflasyon tahmini %21! Tüm toplu sözleşmelerde verilen artışlar enflasyon altında kaldı. Sabit gelirlilere verilen enflasyon farkı ZAM diye gösterildi. Memur ve emeklilerinin alım gücü düştü, eridi, bitti... Artık yeter!
Enflasyon Kadar Artış Zam Değildir, Refah Payı Şarttır!
TÜİK tarafından bugün açıklanan % 2,58 Ekim ayı enflasyon verisiyle birlikte, kamu çalışanlarına ve emeklilere Temmuz ayında reva görülen %7’lik maaş artışı yıl henüz bitmeden tamamen erimiş ve hükmünü yitirmiştir. Önümüzde duran Kasım ve Aralık aylarındaki enflasyon dalgasıyla sabit gelirlilerin cebinden eksilmeye devam edecek meblağlar, altı ayda bir yapılan maaş ayarlamalarının sistemi nasıl tıkadığını açıkça kanıtlamaktadır. İşin en vahim tarafı ise maaşlar enflasyonun altında kaldığında oluşan hak kayıplarının geçmişe dönük olarak asla telafi edilmemesidir. Geçtiğimiz aylar boyunca çalışanların cebinden buharlaşan, mutfağından eksilen alım gücü yok sayılmakta; geriye dönük verilen enflasyon farkı ise yaşanan reel kayıpları karşılamaktan tamamen uzak kalmaktadır. Bu açık hak kaybının son bulması için öncelikle yıllardır biriken kayıplar telafi edilmeli, ardından oluşan enflasyon farkı hiç geciktirilmeden her ay maaşlara doğrudan yansıtılmalıdır. Üstelik bu erime sadece bu yıla özgü bir durum değildir; geçmiş tüm yıllarda da alınan artışların enflasyonun gerisinde kaldığı acı bir gerçektir. Toplu sözleşme masasına memur ve emeklileri temsil etmek üzere oturanların imza attığı yetersiz oranlar, sabit gelirlilerin alım gücünün neden sistemli bir şekilde düştüğünü açıkça gözler önüne sermektedir. 8 dönemdir her toplu sözleşmenin sonucu aynı olmasına rağmen sadece son birkaç yılın tablosuna bakmak bile gerçeği anlamak için yeterlidir: 2024 yılında memur ve emekliye %15+%10 artış verilirken yıllık enflasyon %44 olarak gerçekleşmiştir. 2025 yılında %6+%5’lik zamlara karşılık enflasyon %30,89’a ulaşmıştır. İçinde bulunduğumuz 2026 yılında %11+%7’lik artış reva görülmüşken yıl sonu enflasyonunun %29’larda gerçekleşeceği açıktır. Önümüzdeki 2027 yılı için masada kabul edilen %5+%4’lük oranlara karşılık şimdiden enflasyon tahminlerinin %21’in üzerinde seyrettiği bilinmektedir. Yıllardır bu düşük artışlara göz yuman ve altına imza atanlar kadar, bu anlayışa yetki vermeye devam edenlerin de bu tabloyu şapkayı önüne koyup düşünmesi gerekmektedir. Mutfaktaki yangının yanı sıra kamu çalışanlarımızı ve emeklilerimizi çaresizliğe mahkûm eden en büyük çıkmaz barınma krizidir. Kontrolden çıkan fahiş kira artışları karşısında bugün bir emeklinin tek başına ev kiralama ve bu kirayı ödeme şansı neredeyse tamamen ortadan kalkmıştır. Görevi başındaki kamu görevlilerimiz ise aylık gelirlerinin yarıdan fazlasını sadece barınma ihtiyacına, yani kiraya aktarmak zorunda kalmaktadır. Maaş zamları yerinde sayarken kiralardaki devasa yükseliş, memurlarımızın en temel insan hakkı olan barınma hakkını tehdit eder boyuta ulaşmıştır. İstatistiki rakamlar pazardaki, mutfaktaki ve ev kiralama piyasasındaki yakıcı hayat pahalılığını gizleyemediği gibi kamu çalışanının cebindeki yangını söndürmeye de yetmemektedir. Bilinmelidir ki sadece gerçekleşen enflasyon kadar zam yapmak bir lütuf veya refah artışı değil; yalnızca kaybolan alım gücünün geç ve eksik bir iadesidir. Enflasyonun altında kalan her artış ise kamu çalışanının ve emeklinin hakkının gasp edilmesidir. Memur ve emeklilerimizin insanca yaşayabileceği bir alım gücüne kavuşabilmesi için bu oranların üzerine mutlaka refah payı eklenmelidir. Kamu çalışanları sadaka değil, alın terinin, emeğinin ve insanca yaşam hakkının karşılığını istemektedir! Mehmet Alper ÖĞRETİCİ BASK ve AES Genel Başkanı #Enflasyon #memur #emekli
