KAMUDA ASIL OLAN KADROLU İSTİHDAMDIR, SÖZLEŞMELİ PERSONELİN İŞ GÜVENCESİ KORUNMALIDIR
14 Kasım 2026 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Cumhurbaşkanı Kararı ile Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'da önemli değişiklikler yapılmıştır.
Yapılan düzenlemeyle sözleşmeli personelin hastalık ve refakat izinleri, disiplin işlemleri, göreve başlama süreleri, kurum içi yer değişiklikleri, eğitimleri ve sözleşmelerinin sona ermesine ilişkin yeni hükümler getirilmiştir.
Türkiye Kamu-Sen olarak kamu personel sisteminde çalışma şartlarının iyileştirilmesine, hakların geliştirilmesine ve uygulama birliğinin sağlanmasına yönelik her türlü düzenlemeyi önemsiyoruz. Ancak yapılan değişikliklerin çalışanların iş güvencesini zayıflatmaması, yeni mağduriyetlere yol açmaması ve kamu personeli arasındaki statü farklılıklarını derinleştirmemesi gerektiğini de özellikle vurguluyoruz.
Öncelikle ifade etmek isteriz ki Türkiye Kamu-Sen'in kamu istihdamına ilişkin temel talebi, sözleşmeli istihdamın yaygınlaştırılması ya da sözleşmeli personelin çalışma şartlarının yeniden düzenlenmesi değil, kamuda kadrolu ve güvenceli istihdamın esas alınmasıdır.
Anayasamızın 128. maddesi, devletin, kamu iktisadi teşebbüslerinin ve diğer kamu tüzel kişilerinin genel idare esaslarına göre yürütmekle yükümlü oldukları kamu hizmetlerinin gerektirdiği asli ve sürekli görevlerin memurlar ve diğer kamu görevlileri eliyle görüleceğini hükme bağlamaktadır.
Türkiye Kamu-Sen olarak bu anayasal ilkenin kamu personel sistemimizin temelini oluşturması gerektiğine inanıyoruz. Kamu hizmetlerinin sürekliliği, tarafsızlığı ve etkinliği bakımından asli ve sürekli görevlerin kadrolu memurlar eliyle yürütülmesini savunuyoruz.
Bu nedenle kamuda farklı statülerde istihdam edilen çalışanlar arasındaki ayrımların ortadan kaldırılmasını, sözleşmeli personelin kadroya geçirilmesini ve kamu istihdamında kadrolu memurluğun temel istihdam biçimi hâline getirilmesini istiyoruz.
Yeni düzenlemede özellikle disiplin cezaları ve eğitim süreçlerine ilişkin hükümler, çalışanların iş güvencesi bakımından ciddi sakıncalar barındırmaktadır.
Düzenlemeye göre sözleşmeli personele, devlet memurlarına uygulanan disiplin hükümleri kıyasen uygulanacaktır. Ancak kademe ilerlemesinin durdurulması ve daha ağır disiplin cezalarını gerektiren fiillerde, sözleşmeli personelin görevine son verilebilecektir.
Burada açık bir yaptırım uyumsuzluğu ortaya çıkmaktadır.
Aynı fiili işleyen kadrolu bir memura kademe ilerlemesinin durdurulması cezası uygulanırken, sözleşmeli personelin işini kaybetmesi söz konusu olabilecektir. Başka bir ifadeyle aynı disiplin fiili, bir çalışan için kariyerine ilişkin bir yaptırım doğururken diğer çalışan için kamu görevinden çıkarılma sonucunu ortaya çıkarabilecektir.
Disiplin hükümlerinin uygulanmasında memurlarla sözleşmeli personel arasında benzerlik kurulurken, yaptırımların sonuçlarında bu derece ağır bir farklılık oluşturulmasını kabul etmemiz mümkün değildir.
Disiplin hukukunun temelinde adalet, eşitlik ve ölçülülük ilkeleri bulunmalıdır. Çalışanların statülerinin farklı olması, aynı fiil nedeniyle birbirinden bu derece farklı sonuçlarla karşılaşmalarını haklı kılmamalıdır.
Bu nedenle sözleşmeli personelin disiplin hükümlerinin yeniden değerlendirilmesini, yaptırımlarda ölçülülüğün sağlanmasını ve kademe ilerlemesinin durdurulmasını gerektiren fiillerin doğrudan işten çıkarma sonucunu doğurmasının önlenmesini talep ediyoruz.
Bir diğer önemli husus ise eğitim süreçlerine ilişkin düzenlemedir.
Yeni hükümlerle sözleşmeli personelin temel eğitim, hazırlayıcı eğitim ve staj süreçlerine tabi tutulması, bu aşamalardan herhangi birinde başarısız olanların sözleşmelerinin sona erdirilmesi öngörülmektedir.
Kamu çalışanlarının mesleki bilgi ve becerilerinin geliştirilmesini, hizmet içi eğitimlerle desteklenmesini ve kamu hizmetlerinin niteliğinin yükseltilmesini elbette önemsiyoruz.
